Leven boven onze stand: verzorgingsstaat in EU is niet meer vol te houden

Steun voor de verzorgingsstaat in de publieke opinie 1970-2002
Steun voor de verzorgingsstaat

Wat politici maar niet willen zien is dat Griekenland al heel lang gewoon failliet is. En dan ben je dus niet te redden met goedkope leningen, want je hebt gewoon niet meer het vermogen het geld terug te verdienen. Dat geldt waarschijnlijk ook voor Portugal, zeker voor Cyprus. Italië leeft ver boven zijn stand, maar heeft – weliswaar gehandicapt door bureaucratie en idiote regelgeving – in ieder geval nog het economische vermogen geld te verdienen. Dat geldt ook voor Frankrijk, maar dan zullen we ze ook een keer moeten gaan vertellen dat de andere (= noordelijke) EU staten hun inefficiënte boerenbedrijven niet meer blijven steunen, eén grote schande van de EU, naast de enorme idioot veel betaalde ambtenaren in Brussel, en de uitvreters in het Europese parlement.

In welke politieke constellatie dan ook ALLE EU landen hebben de laatste decennia ver boven hun stand geleefd. Ook in Nederland, en als het nu nog is bij te benen met zo nu en dan een lening op de wereld kapitaal markt en dus het accepteren van een grotere overheidstekort. En dat structurele geld-te-kort is wat huidige financiële crisis nu genadeloos bloot legt. Daarom zouden politici wat eerlijker naar hun burgers kunnen zijn door te zeggen dat het failliet van Griekenland en Portugal, en de problemen in Italië, Frankrijk en Spanje waarschijnlijk de Euro niet meer overeind houdt en dat de afschaffing, ja wel degelijk een welvaarts dip zal betekenen. Maar dat is niet anders dan dat we nu de rekening krijgen gepresenteerd van onze eigen politie om op te grote voet te leven. Dat de interne EU-politiek van de zuidelijke staten er toe leidt dat, zoals het er nu naar uitziet, dat Noord vooral de rekening van de overvloed van de Zuidelijke landen gaan betalen is onrechtvaardig. Het zou beter zijn dat ieder land zijn eigen monetaire problemen eerst maar even oplost voordat we weer verder gaan met een, uiteindelijk onvermijdelijk, verenigd Europa.

Wat dat betreft is het misschien goed maar niet al te lacherig naar Griekenland, Italië en Portugal te kijken, want hun situatie is ook ons voorland. Onze staatsfinanciën zijn structureel niet in de hand te houden als we niet radicaal afscheid nemen van de uitgangspunten van de huidige verzorgingsstaat. Daarom is de nu gepresenteerde oplossing voor het stringenter controleren van EU-landen op hun begrotingen vooral wishful thinking en niet gebaseerd op inzicht over de hoe en waarom van de enorme staatsschulden OVERAL in Europa. “Leven boven onze stand: verzorgingsstaat in EU is niet meer vol te houden” verder lezen

Gaat de Euro ten onder?

Afbeelding van een 500 euro bankbiljet
Afbeelding van een 500 euro bankbiljet

Waarom geven de ontwikkelingen van de afgelopen maanden rond eerst de budget crisis van Griekenland en daarna de malaise van de gehele euro mij voortdurend het gevoel dat we binnenkort de ondergang van de euro gaan meemaken? Enkele weken geleden zei iemand, als een van de weinige, dat er niets anders opzit dan Griekenland failliet te laten gaan (en dus uit de euro-zone te zetten!), hij werd door andere deskundigen en politici weggehoond. Vorige week zei de PVV en Verdonk nog dat we maar uit de Euro moesten stappen, terug naar de Gulden; ze werden en worden door deskundige weggehoond. De meest gênante en tevens de reactie waarover we even diep verder over moeten nadenken is: “dat kan niet want het vedrag van Maastricht staat dat niet toe’.  Daarmee zeg je impliciet dat Nederland (een deel van) haar souvereiniteit inmiddels heeft afgestaan (aan wie? de bureaucraten in Brussel; aan Frankrijk?) en dat we dan die soevereiniteit niet meer kunnen terug nemen. Even afgezien van het feit of het wel of niet verstandig is dat Nederland uit de Euro-zone stap, maar het zal toch wel zo zijn dat zolang we niet plechtig en met instemming van tenminsten 75% van de Nederlandse bevolking en onder dankzegging aan de tweede en andere kamers en onze koningin, onze souvereiniteit niet heben opgegeven en dus dat we een internationaal verdrag wat we zijn aangegaan ook niet zouden kunnen doen beëindigen? Dat geloven neem ik aan alleen studeerkamer geleerden die werkelijk denken dat het welzijn van de bevolking afhangt van ongerijpelijke juridische verdragsartikel?). Je mag hopen dat tenminste op dit punt onze volks- e partijvertegenwoordigers toch wel wat moediger zijn.

Maar wat we gisteren ook van het probleem rond de euro vinden, de ontwikkelingen lijken nu zo snel te gaan dat we mogelijk wel gedongen worden die euro maar gauw te gaan begraven. Want – zoals nu de geluiden uit de ondemocratische gewelven van Europa komen, lijkt dan de redding van de euro alleen maar te kunnen als de bureaucratie nu direct een autocratische structuur van door niemand gekozen en gecontroleerden heren de dienst gaan uitmaken in Europa.

De hoge prijs die we nu gaan betalen heeft maar met één ding te maken: de politieke elite die in de afgelopen 20-30 jaar aan een Groot-Europa hebben gebouwd, zonder deugdelijke doorzichtige, aan de mensen uit te leggen, democratische staatsstructuur.  Het grootste misbaksel in natuurlijk het verdrag van Lissabon, door geen gewone sterveling gelezen en/of begrepen, doorgedrukt door derde ranks ego’s die daarvoor de bevolking met tranentrekkende teksten heeft misleid in het aangeven de consequenties (voor de soevereiniteit), over het gebrek aan democratische gehalte van die oplossing ( en heeft ontkent door zelfs maar de discussie daarover niet te willen voeren, want wie tegen was was Anti-Europa en een vermaledijde nationalist!). Nu zitten we met een operette figuur die zich president mag noemen (in achterkamertjes benoemd en op de troon gehesen), een voorzitter van de commissie die doet alsof hij gebeld moet worden en een voorzittend land, dat miljoenen moet uitgeven om die rol voor een half jaar te mogen vervullen, en vervolgens de regeringsleiders die nachten moeten vergaderen over het uitgeven van wollige verklaringen en verder prachtig op de trap weer op de foto gaat.  Dit verzin je toch niet. Je denkt toch niet dat je zo daadkrachtig de economie kan stimuleren en de munt kan laten floreren?

En je kunt geen monetaire unie hebben, zonder staatkundige unie! Dat dat niet kan zullen we in het komende jaar hardhandig uitgelegd krijgen.

“Gaat de Euro ten onder?” verder lezen

Griekenland en de Crisis

Vlag Griekenland
Vlag Griekenland

Op vrijdag 5 maart 2010 veerde de beurs wat op omdat bekend werd dat de Griekse Overheid plannen gereed heeft om het onwaarschijnlijke begrotingstekort en de wijze van overheidsfinanciering aan te pakken. Als het oplossen van  de financiële problemen van Griekenland (én Spanje, én Portugal, én waarschijnlijk landen als Hongarije) binnen de Europese Unie voorwaarde zijn voor een definitief en snel oplossen van de economische crisis, zou ik maar niet optimistisch zijn. En dat heeft alles te maken dat de politieke elites in de westerse democratieën geen gezag meer heeft over haar burgers voor het nemen van werkelijk (voor het algemene welzijn) noodzakelijke maatregelen. Men geloofd ze niet, en zijn de laatste decennia opgegroeid als verwende kinderen en zo zullen ze zich ook gaan gedragen.

Het probleem voor de regering van Griekenland, en daarmee voor de Europese Unie en dus ook Nederland, is dat men wel prachtige en noodzakelijke maatregelen kan afkondigen, maar die niet gerealiseerd krijgt. Om de eenvoudige reden dat de bevolking, aangemoedigd door de media, ze niet zal accepteren en met ongehoorzaamheid, vakbonden, stakingen, nieuwe verkiezingen e.d. de hele zaak zal gaan frustreren. Dat is uiteraard niet in het belang van de Grieken, want uiteindelijk is het geld op en zal de wal het schip keren. Dus als de andere Europese Landen denken dat het wel is opgelost dan komen ze bedrogen uit. “Griekenland en de Crisis” verder lezen