Sociale Media geven burgers macht tegen zalvende politici

De brand van Moerdijk is waarschijnlijk de eerste test-case voor de overheidsdienaren en politici in de door Internet zo veranderende wereld om te gaan met de macht en de druk van de sociale media. Daar waar de gevestigde media even tijd nodig had om hun publieke taak te organiseren, zware camera’s hebben opgebouwd, waren de burgers in de omgeving al direct begonnen met hun nieuw taak: wereldkundig maken van nieuws, en het publiceren van foto’s en video’s. De voor deze rampen in eerste instantie verantwoordelijke ambtenaren gemeentelijke en regionale diensten waren hun commando-posten nog aan het inregelen en dachten vanavond wel eens de eerste persconferentie te kunnen geven, dus het voorlichten van het publiek had het nu nog even geen tijd. Dat gaat vanaf nu met twitter, blogs, Youtube, Hyves niet meer werken.

De politici en ambtenaren worden daarbij nog eens extra beperkt door het vooroordeel dat voorlichting vooral ook te maken heeft met “hoe verpak ik de boodschap”, in plaats van “hoe deel ik met het publiek mijn kennis; hoe onvolledig, hoe speculatief, en hoe gedetailleerd ook”, kiest men voor “eerst verzamelen. Men kiest er voor om deskundigen eerst de beschikbare gegevens te laten analyseren, en dan goed nadenken hoe de boodschap te verpakken en wanneer ik het ga vertellen. Alles vanuit de verkeerde aanname dat men als overheid de informatie-voorziening goed (en ik neem gelijk aan, met de beste bedoelingen!) kan regiseren. In de tijd van Internet, sociale Media en Youtube enerzijds, en 24-nieuwszenders anderzijds moet je die regie gewoon vergeten. Die zal je in dit tijdsgewricht nooit meer hebben, en hoe meer je tracht te regisseren en hoe zalvender je woorden worden, hoe harder de kritische werkelijkheid op je zal terugslaan. Dat is precies wat er met de ramp van moerdijk is gebeurd. En de overheid zal in dit dossier nooit meer worden geloofd. “Sociale Media geven burgers macht tegen zalvende politici” verder lezen

Geulen graven en dijken doorsteken

De Milieubeweging doet aan genocide?

Niemand legt uit wat het onder water zetten van een polder te maken heeft met de wens om de Westerschelde wat verder uit te baggeren. Afgezien van het feit dat een diepere Westerschelde kans geeft aan vast weer een ander interessante biologische biothoop – want de natuur toont zich iedere dag sterker dan wat de piskijkers van de natuurbewegingen ons doen willen geloven – is het onduidelijk hoe de dan blijkbaar verstoorde natuur naar in die onderwater gelopen polder gaat verhuizen en rustig voort gaat op de oude voet in de ondiepe Westerschelde.

Niemand legt het uit.

Er schijnt een rapport te zijn, maar de logica kan geen enkele politici, Zeeuwse boer of journalist begrijpen en uitleggen. Men is blijkbaar al zo onder de geestelijke plak van de milieu bewegingen gekomen dat over hun claims verder geen kritische vragen meer worden gesteld. Het hele gedoe rond de Hedwig Polder in Zeeuws-Vlaanderen is een prima voorbeeld hoe wij onze maatschappij langzamerhand uitleveren aan de ayatollahs van de milieu beweging: uiterst reactionair en die als fundamentalistische gelovigen niet houden van vrijzinnigheid of kritische vragen en daar ook naar handelen door tegenstanders te verketteren en de hel te beloven. Er zijn inmiddels genoeg rechters in het land die voor ze knielen; politici durven al heel lang niet meer kritisch te zijn en alle gevestigde journalisten hebben ze boven aan hun lijstje staan van mensen die ongestoord hun geloof als waarheid mogen uitdragen. We gaan recht naar de nieuwe donkere tijden van de middeleeuwen en we staan erbij en kijken er na.

Uiterst verontrustend. En de vraag is naar welk land we straks nog kunnen emigreren als zij daadwerkelijk de politieke macht grijpen en wij op de vlucht moeten voor hun hardhandige onderdrukking van anders denkenden. Wie houdt ze tegen?